صاحب نظران همواره به پدران و مادران توصیه می کنند که با کودکان خود در مورد موضوعا ت روز سخن بگویند. امّا آن چه این افراد به شما نمی گویند این است که چگونه با کودکان خود سخن بگویید. شکی نیست که ارتباط بین پدر و مادر و کودک برای تقویّت احساس امنیّت ، اعتماد ، خودباوری و توانایی کودک امری ضروری است ، به ویژه این که با ورود بچّه ها به دبیرستان و تقویّت اتّکای به نفس آن ها ، ارتباط با آن ها سخت تر می شود . لذا باید از قبل به فکر آن بود. در این جا چند نکته را برای ارتباط بهتر مرور می کنیم.
توجّه به تاثیر ” نه ” گفتن
” نه ” این کلمه یکی از کوتاه ترین کلمات در همه ی زبان هاست ، امّا اگر درست استفاده نشود می تواند تا ثیری مخرّب داشته باشد. هنگامی که کودک و حتّی نوجوانی به طور مکرر این کلمه را از والدین بشنود ، این می تواند باعث شکل گرفتن چارچوبی از تصوّرات و احساسات منفی در او نسبت به خود ، والدین و چه بسا جهان پیرامون خود شود. به جای آن ، والدین می بایست سعی کنند که در حد امکان از کلمه ی ” بله ” استفاده کرده و با در نظر گرفتن راه حل های دیگر ، موقعیتی را به وجود آورند که باعث احساس سرخوردگی در فرزندانشان نگردد.
پرهیز از انتقاد صریح و مستقیم
اکثر مواقع والدین از کلمات تند یا انتقا دی در گفت وگو با فرزندان خود استفاده می کنند ، امّا کم تر توجّه دارند که این شیوه می تواند باعث ایجاد احساس خجالت ، شرمندگی و در نهایت عدم اعتماد به نفس در فرزندشان شود. هنگامی که می خواهید عکس العمل نشان دهید صحبت را با چنین عبارتی شروع کنید :” من مطمئن نیستم که تو در این موقعیت فلان موضوع را در نظر گرفته باشی و می خواهم نظرت را در این مورد بدانم .” یا “ دوست دارم در مورد آن چه که امروز در مدرسه اتّفاق افتاده با تو صحبت کنم .” از دستور دادن و تحقیر فرزندان خود پرهیز کنید.
سخنرانی نکنید
گاهی سخنرانی به جای این که یک وسیله ی ارتباطی باشد ، به اهرم اعمال قدرت بدل می شود. هیچ گاه فرصت صحبت کردن را از نوجوانان خود نگیرید . کوتاه کردن صحبت و رفتن بر سر اصل مطلب ، طوری که منجر به یافتن راه های جدید برای حل مشکل شود ، بهترین کار است. علاوه بر آن هر جا که مناسب باشد ، می توان از کمی شوخی نیز بهره گرفت . ضمنا” هنگامی که بعد ها فرزندتان بزرگ تر می شود ، از بیان اشتباهات گذشته ی خود در برابر او نیز بیمی نداشته باشید.
جلسات خانوادگی
تشکیل چنین جلسه هایی می تواند نقش مهمِّی در از بین بردن کدورت ها در میان اعضای خانواده ایفا کند. همه ی اعضای خانواده باید حضور داشته باشند و به همه فرصت کافی برای صحبت کردن ، بدون قطع کردن حرف همدیگر ، داده شود. چند راهکار و فهرستی کوتاه و جالب از موضوعات مورد بحث در نظر بگیرید. همیشه سعی کنید جلسه را با ذکر یک نکته ی مثبت به پایان برسانید.
ایجاد اعتماد
برخی موارد والدین ، بدون آن که خود بخواهند ، بین خود و فرزندانشان جوّی از بی اعتمادی به وجود می آورند. مثلا” وقتی شما حرف فرزند خود را قطع می کنید ممکن است این حالت به وجود آید. بهتر است مستقیما” از فرزند خود در مورد احساسش نسبت به خود و یا موقعیتی که در مورد زندگی اش یا زندگی همسن و سالانش به وجود آمده سوال کنید. این امر نه تنها به شناخت شخصیّت خودش کمک می کند ، بلکه احساس می کند که شما واقعا” به حرف های او توجّه دارید.
نیروی تشویق
تشویق می تواند به سا دگی گفتن این جمله باشد :” چه خوب است که تو در کنار منی !” به طور کلّی توجّه به نحوه ی تشویق نیز مهم است . گفتن جملاتی مانند :” تو کار فوق العاده ای انجام دادی و به خاطراین خیلی دوستت دارم .” نمایانگر این است که شما وقتی فرزند خود را خیلی دوست دارید که کار فوق العاده ای انجام بدهد. با این حال به خاطر داشته باشید که تشویق فقط برای انجام کارهای فوق العاده ای که نشان دهنده ی استعداد است ، نیست ، بلکه برای مواقعی هم که دختر یا پسرتان سعی و تلاش خوبی حتّی اندک ، از خود نشان می دهد ضروری است .
به خاطر داشته باشید که :
* از جملات مثبت استفاده کنید.
* کوتاه سخن بگویید.
* توجّه کامل خود را به فرندانتان معطوف کنید.
* از این که کمی در مورد آن چه آن ها درست انجام می دهند صحبت کنید واهمه نداشته باشید.
سخن آخر این که : در مورد شما و فرزندتان ، ارتباط باید تعاملی و به اصطلاح مثل یک خیابان دو طرفه باشد 
منبع: ماهنامه ی آموزشی -تحلیلی – اطلاع رسانی رشد معلم www.education.com
وقتی ذهن انسان با یک ایده ی جدید وسعت پیدا می کند ، دیگر هرگز به ابعاد قبلی اش بر نمی گردد .
با سلام خیلی مطالب خوبی بودواستفاده کردیم .از لطف شما سپاسگزاریم.
مطالب جالبی دیدم و استفاده کردم
متشکرم