
سلام گرم ما را در اين روزهاي سرد و زيباي زمستاني پذيرا باشيد.انشا ا… بچّه ها توانسته باشند تعطيلات زمستاني خوبي را پشت سر بگذرانند.
از آن جايي كه امتحانات پايان ترم شروع شده است ، گفتم بد نيست كه شما بزرگواران را هم در جريان امتحانات شفاهي بچّه ها قرار دهم . تمام سعي خود را مي كنيم كه محيطي بدون تشويش و اضطراب برايشان فراهم بياوريم.در همه ي سنين ، دادن امتحان شفاهي كمي با اضطراب همراه است و براي اين كه اين حالت را كمي كم رنگ تر سازم جعبه اي تهيّه كردم ، حدود 20 سري سؤال در آن قرار دادم . بچّه ها خودشان برگه را بر مي داشتند و به سؤالات پاسخ مي دادند، درآخر كار هم با يك پذيرايي كوچولو مي نشستند.به نظرم برايشان جالب بود .كمتر هول مي شدند و فكر مي كنم خوش حال هم بودند كه سؤالات را خودشان مي خوانند و معلّمي در كنارشان نيست. از شما بزرگواران هم خواهشمندم كه براي باقي امتحانات هم همراه ما باشيد تا با خيال آسوده به مدرسه بيايند و دانسته هاي خود را محك بزنند.
امروز تصميم گرفتم در مورد كودك متكّي به نفس مطلبي را برايتان ارسال كنم. اعتماد به نفس مجموعه اعتقادات و يا احساساتي است كه ما نسبت به خود داريم ، به عبارت ديگر ميزان ارزشي است كه براي خود قائل هستيم و اين كه چقدر خودمان را باور داريم . حال به پاره اي از خصوصيّات كودكان متكّي به نفس اشاره اي مي كنيم .اين كودكان به راحتي دوست پيدا مي كنند.از فعاليّت ها ي گروهي لذّت مي برند.از عقيده ي خودشان دفاع مي كنند.وقتي كاري را شروع مي كنند آن را به اتمام مي رسانند و نسبت به حداكثر تلاش خود براي انجام كار ، مطمئن هستند. تحمّل پذيرش شكست را دارند و مايوس نمي شوند .مهارت هاي حلّ مسئله در كودكان متكّي به نفس ، قوي مي باشد .هميشه علاقه مند به شروع فعّاليّت جديد هستند .نارضايتي خودشان را بدون سرزنش كردن ديگران و خود بيان مي كنند. نقاط قوّت وضعف خود را مي شناسند.
حال با اين مشخصّات كلّي سؤال برايمان پيش مي آيد كه چگونه اعتماد به نفس كودكانمان را تقويّت كنيم.
* به فرزندتان توجّه كنيد و به صحبت هاي او گوش كنيد واز نصيحت كردن و ابراز انتقاد بپرهيزيد.
* محبّت خود را به كودك نشان دهيد و به او بگوييد كه چقدر دوستش داريد.
*انتظارات خود را با سن، هوش و توانايي و مهارت هاي كودك تطبيق دهيد.
* به فرزندتان اجازه ي تصميم گيري دهيد و به تصميم هاي او براي امور شخصي ( انتخاب لباس ، نوع غذا، وسايل مورد نياز و ….) احترام بگذاريد.
* كودك خود را تحت فشار نگذاريد و از بكن و نكن هاي غير ضروري بپرهيزيد.
* از اشتباهات كوچك فرزند خود چشم پوشي كنيد و بيشتر رفتارهاي مثبت او را مورد توجّه قرار دهيد.
* در صورتي كه به تفاوت هاي فردي كودكان توجّه كنيد ديگر فرزند خود را با كودكان ديگر مقايسه نمي كنيد.
* الگوي مثبت باشيد .اگر نسبت به خود خشن و سختگير هستيد و درباره ي توانايي ها ومحدوديت هاي خود واقع بين نيستيد ،خودتان را تعديل كنيد.
* براي تلاش كودك و نتيجه ي آن ارزش قائل شويد.به فعاليّت هايي كه در مدرسه انجام مي دهد توجّه كنيد.فرصت هاي مناسبي براي او فراهم آورده تا فعاليّت هاي مختلفي چون ورزش ، موسيقي ،نقّاشي و ….را بياموزد.
مسئوليت نهايي والدين آماده سازي كودك در سن خود براي دستيابي به استقلال واقعي است.ما در صورتي مي توانيم بگوييم اين وظيفه را به خوبي انجام داده ايم كه فرزندان ما هنگام ترك خانه و آماده شدن براي شروع زندگي جديد ، بزرگسالاني داراي اعتماد به نفس بالا و سازگار با محيط باشند.زيرا ميزان استقلال و اعتماد به نفس رابطه ي عميقي با هم دارند.بنابر اين بهتر است در كوچكترين نهاد اجتماعي كه خانواده است زمينه را براي پرورش چنين افرادي آماده سازيم.
برگزيده اي از مطالب سركار خانم دكتر خوشابي، فوق تخصص روانپزشكي كودك، نوجوان و خانواده